Laatst las ik hoe een millennial de striptekenaar Peter de Wit (bouwjaar 1958) voor ‘dinosaurus’ uitmaakte vanwege een hem onwelgevallig grapje. Het grapje gaat zo: een vrouw komt blij binnen bij de psychiater Sigmund en vertelt dat zij het gedicht The hill we climb mag vertalen omdat ze vrouw, zwart, jong én spoken word artist is. Sigmund feliciteert haar en vraagt hoe ze het aan gaat pakken. Antwoord, tevens clou van het stripje: ‘Ik gooi het door Google translate.’
‘Mja.’ doceerde de millennial, ‘Ik weet niet of ik dit nou wel zo'n geslaagd grapje vind. Die hele discussie vaart niet wel bij allerlei kort-door-de-bocht opmerkingen. En al helemaal niet van dinosaurussen als Peter de Wit.’
Het was min of meer mijn eigen schuld dat deze reactie bestond, want ik had het stripje zelf uit de krant geknipt en op Facebook gezet.
‘Het is een cartoon,’ schreef ik terug. ‘Een getekend grapje. Je weet wel, van die dingen die leuk bedoeld zijn, waarvoor sommige tekenaars zijn kapotgeschoten door ge…
Cultuurpers Podcast
Cultuurpers publiceert over kunst en over kunstbeleid. We zoeken veel uit over de rare dingen die soms met, rond en in de kunstwereld gebeuren. We zijn daar best uniek in. Sterker nog: al sinds 2009 speelt dit netwerk van lezers, opinieleiders en professionele journalisten een cruciale rol als waakhond van de kunstsector en de cultuurpolitiek.
Cultuurpers publiceert over kunst en over kunstbeleid. We zoeken veel uit over de rare dingen die soms met, rond en in de kunstwereld gebeuren. We zijn daar best uniek in. Sterker nog: al sinds 2009 speelt dit netwerk van lezers, opinieleiders en professionele journalisten een cruciale rol als waakhond van de kunstsector en de cultuurpolitiek.Luister op
Substack App
Spotify
RSS Feed
Recente afleveringen











