Verhelderde blik van buiten
Waarom een stage goed is voor iedereen.
Persberichten van leden
Wij zijn er, omdat we hopen dat mensen met hart voor kunst ook hart hebben voor kunstjournalistiek. Daarom werken we als een ‘lezerscoöperatie’.
Daarvan ben je lid. Als mens, of als organisatie.
Als organisatie stuur je ook persberichten in. Cultuurpers verspreidt je nieuws dan een heel jaar onder 25.000 websitebezoekers per maand, plus onze socials, zoals deze nieuwsbrief, die zeer goed gelezen wordt.
Lees meer over dat ‘Cultureel lidmaatschap’.
Amsterdam Museum viert 100-jarig bestaan met 100 dagen durend festival
van een historische collectie in de Waag naar een participatief stadsmuseum dat actief meepraat over de stad van vandaag en morgen en waar uiteenlopende perspectieven op de geschiedenis van Amsterdam samenkomen.
Door sluiting Twentekanaal zoekt voorstelling De Polderjongens met spoed twee historische platbodems.
Door de aanhoudende droogte is het Twentekanaal gesloten voor de scheepvaart.
Buitententoonstelling ‘Samangat! Moluks in Amsterdam’ vanaf vandaag geopend op de Kop van Java-eiland
Van Kesteren fotografeerde hen in hun eigen omgeving en creëert met deze beelden op de kade van de Kop van Java-eiland een plek van ontmoeting, waar voorbijgangers kennismaken met verhalen van vier generaties Molukse Amsterdammers vol veerkracht, hoop en trots.
Ook als individueel mens kun je laten zien dat je onafhankelijkheid belangrijk vindt en met ons meedoen. Want we beloven ook dat deze nieuwsbrief altijd door zelfdenkende mensen geschreven zal blijven.
Word lid via iDeal/WERO (kan al vanaf 2,50!)
Je kunt ook via substack lid worden. Zelfde voorwaarden, andere weg:
Beste lezer!
Deze week rondde Alessia de Santis haar stage af bij Cultuurpers. Met een uitstekende beoordeling. Zowel van de universiteit, waar ze een internationale master Cultuur en Samenleving volgde, als van mij, want hoewel het best zoeken was naar het inpassen van een auteur die het Nederlands niet machtig is, konden we er met vertaalsoftware en podcasts toch iets moois van maken. Jammer dat ze, nadat ze op is gelicht op de Amsterdamse huizenmarkt, nu tijdelijk teruggaat naar haar ouderlijk huis in Rome. Ze heeft plannen om elders in de wereld voor een PhD te gaan.
Alessia’s laatste bijdrage is De Infrastructuur van verbondenheid. Die verbondenheid vond ze zelf door met een frisse blik te kijken naar het samenspel tussen kunst en samenleving. Hoe bereik je mensen die meestal uit zicht blijven als geld steeds belangrijker wordt. Ze leerde haar schroom te overwinnen, komende uit het veel formeler georganiseerde Italië, om hier gewoon een deur binnen te stappen en mensen op te zoeken:
Het is een stukje infrastructuur: een tegoedbon, een prijsformule, een bestuurlijk argument, een workshop die maanden duurt.
Dankzij de betalende leden hebben we haar een bescheiden stagevergoeding kunnen betalen, en daar ben ik heel blij mee.
